Prejšnji petek, 25. septembra (pravzaprav je bila že sobota) sta na obisk prišla dva Poljaka – Magda in Przemek. Spoznali smo se tri leta nazaj, ko smo vsi tukaj študirali. Takoj smo se zaštekali in preživeli ogromno časa skupaj. Žal sta bila tukaj le za en semester, tako da je minilo kar hitro. Vmes sem ju sicer obiskala na Poljskem, ampak vseeno sta minili že dve leti in pol, odkar smo se nazadnje videli. Cel dan sem ju nestrpno pričakovala, ampak ker sta obtičala nekje v Nemčiji v prometnem zamašku (pazi, prometni zamašek na štiripasovnici, halooo?! Haha), sta prispela šele ob enih ponoči. Preden smo dobili še parkirno mesto, raztovorili prtljago, se namestili v sobi, in nazdravili na ponovno snidenje, je bila ura že krepko čez dve ponoči.
Presenetila sta me s poljskim pecivom - ki sem ga takrat jedla na Poljskem in mi je bilo tako všeč. Se imenuje Ptičje mleko, mimogrede, haha -, poljskim pivom – res odlično pivo z okusom medu! - in z lesenim kipom angela varuha, ki sta mi ga kot darilo poslala Magdina starša. Ta pozornost mi je šla res do dna srca!
Naslednji dan, sobota, je minil bolj mirno. Smo ga bolj prelenarili, se pogovarjali in skušali nadoknaditi vse novice, in prehodili sobotno tržnico po dolgem in počez. Potem sta mi pa še večerjo skuhala, preden smo se odpravili na obisk k enim drugim prijateljem s Poljske. Je treba omeniti, da je tukaj ogromno Poljakov? :)
Imeti obisk je super odlično. Je pa seveda še dodatno pestro, zato se bolj redko oglašam. Bom nadoknadila.
Živjo.
Samo nekaj bi rada objasnila, da ne bo nesporazumov, češ da sem koga skenslala. Če slučajno kdaj z vami klepetam po gmailu, MSN-ju, Skypu, kakorkoli že, in me kar naenkrat ni več, si ne mislite, da sem se vas tako na grobo znebila. :) Se mi namreč dogaja, da ta moja brezžična internetna povezava v sobi pade in me torej vrže ven, in pogosto kar nekaj časa ne morem nazaj gor. Toliko v vednost, če se kdaj zgodi, da odidem brez Adijo! Hahaha.
Kul. Zmenjeno.
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Hey, folks.
I just wanted to explain something, since it's been happening to me quite often lately. In case we chat via gmail, Skype or MSN, and I'm suddenly offline, don't get offended thinking I left without even saying bye, haha. It's the wireless internet connection that I have here in my room. Sometimes it simply disconnects and it takes quite a while to get it back again. So, in case it happens, just either be patient and wait until I reappear :) or well, we'll continue where we stopped next time we run into each other online, haha.
Ok, deal.
Ik heb sindsdien ik naar Nederland ben gekomen al twee Nederlandse boeken gelezen. Nu pas heb ik blijkbaar achtergehaald hoe ik lezen heb gemist. Laatste jaren hield ik me namelijk vooral bezig met hetzij de boeken voor mijn afstudeerscriptie hetzij de boeken voor mijn werk als lerares Engels.
Het boek De jongen in de gestreepte pyjama is een vertaling van het Engelse boek van John Boyne met de oorspronkelijke titel The Boy in the Striped Pyjamas die trouwens ook verfilmd is. Sommigen van jullie hebben hem vast wel al gezien. Ik herinneer me dat ik de poster voor de film al in Slovenië heb gezien en ben er al toen aangetrokken door het beeld, dat trouwens hetzelfde is als datgene op de kaft van het boek dat ik heb gelezen.
Diegene van jullie die van oorlogsthema's houden, of liever van hoe de oorlog (daarmee bedoel ik de Tweede Wereldoorlog) door de ogen van kinderen wordt beschouwd, zullen er vast wel van genieten. NRC Handelsblad heeft het geoordeeld als 'Doet denken aan La vita è bella.'
Het is echt ontroerend en shocking. Het wordt verteld in het derde persoons perspectief, dus alwetende narator, maar je kan er makkelijk de gedachten en gevolens van de negenjarige Bruno terugvinden. De stijl is namelijk heel simpel met sommige zinnen die zich vaak letterlijk herhalen wat nog erger benadrDeček v črtasti pižamiukt wat de jongen belangrijk vindt en doet dus aan de innocence van kinderen denken.
Van harte aanbevolen!
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Marsikdo bo naslov te objave prepoznal. To je namreč naslov knjige Johna Boyna, po kateri je bil posnet istoimenski film. Gre za zgodbo o devetletnem dečku Brunu, ki se zaradi očetovega dela z družino mora preseliti iz velike, čudovite hiše v Berlinu v čudno hišo na samotnem kraju, poleg katere za žičnato ograjo živijo čudni ljudje, žalostni, vsi oblečeni v črtaste pižame s črtastimi čepicami na glavi. Ni pravično, si misli, da sem jaz tukaj sam, s svojo tečno sestro, ki je itak brezupen primer, medtem ko je tam toliko otrok, s katerimi bi se lahko igral.
No, četudi ne poznate ne knjige ne filma, se vam je verjetno posvetilo, za kakšno tematiko gre. In če še namignem, da je časopis NRC Handelblad delo komentiral kot 'Spominja na La vita e' bella', sem verjetno povedala dovolj.
Knjigo močno priporočam. Če vam je ta tematika seveda blizu. Stil je tako preprost, a hkrati globok in bogat, jedrnat. Čeprav poteka pripoved skozi oči vsevednega pripovedovalca, v besedah, stavkih, čustvih zlahka prepoznaš dečka Bruna. Resnično ganljiva knjiga!
To je že druga knjiga, ki sem jo prebrala v tako kratkem času. Očitno mi je to manjkalo. Res opažam, da pogrešam branje leposlovja. No, upam, da vam v kratkem približam še kako knjigo.
Diegene die mij een beetje kennen, weten dat ik me liever in taalkunde verdiep dan in literatuur, en dat ik me vooral intereseer in het gebied van fonetiek. Daardoor ben ik ook vaak als gestoord beschouwd, maar ok, terecht, soms ben ik dat echt wel, haha.
De colleges zijn begonnen en het is meteen druk bezig geworden, dus verveel ik me echt niet. De leerstof is wel 'droog', daarmee bedoel ik regels, regels, regels, maar af en toe verrast een of andere auteur je met wat humeur en vernuft. En dan pas wordt leren een stuk leuker en lichter :)
Hoe zal je bijvoorbeeld het woord 'ghoti' uitspreken? Het hangt er vast wel van af waar je vandaan komt en hoe je bepaalde letters of klanken beschouwt. Ik zou het gewoon als 'goti' uitspreken. En jullie? Nou, dit doet er nu eigenlijk niet toe, omdat jullie het sowieso fout hebben, hahaha. De juiste uitspraak is namelijk diegene van het Engelse 'fish'. Interessant, he?!
Wil je even weten hoe je daaraan komt? Lees maar verder een stuk uit Jan Renkemas Schrijfwijzer, het moet-hebben boek, aldus onze grammatica-schrijven-woordenschat docente M. Arends. Het gaat over een anekdote van Bernard Shaw.
Een Engelsman spelde het woord fish als ghoti. Toen hem om uitleg werd gevraagd, zei hij dat hij de f-klank van enough had genomen, de i-klank uit women en de sh-klank uit nation.
Slim, he?!
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Na željo nenizozemsko govoreče prijateljice :) dodajam prevod gornje objave oziroma njenega povzetka.
Kot najbrž veste, sem bolj lingvist kot literat, še najbolj pa me privlači fonetika Iz katerega področja sem že diplomirala? :) No, in medtem ko sem se prebijala skozi pravila nizozemske slovnice, ki si lahko predstavljate, ni ravno leposlovno delo, sem vseeno naletela na nekaj zanimivega. O, glej, zgodbica.
Najprej en izziv za vas. Kako bi izgovorili besedo ghoti? No, sklepam, da nekako tako kot jaz, preprosto goti. Hja, vendar temu ni tako :)
Gre za anekdoto Bernarda Shawa. Neki Anglež je nekoč besedo fish zapisal kot ghoti. Ko so ga vprašali za razlago, je v svoj zagovor povedal, da je vzel glas f, kot se pojavi v besedi enough, glas i iz besede women in glas sh, oziroma naš š, iz besede nation.
To je torej razlaga naslova in tistega enačaja med besedama.
Domiselno, kajne?!
Op dit moment maken ze voorbereidingen voor de Duits-Nederlandse speelfilm met deze titel. De film vertelt het verhaal van Sigmund Freud en Gustav Mahler die elkaar daadwerkelijk hebben ontmoet hier in Leiden rond 1910. Deze ontmoeteing had verstrekkende gevolgen voor de ontwikkeling en de carriere van deze mannen.
Vandaag en morgen zullen er filmopnamen plaatsvinden in het centrum van Leiden, ook in de beurt waar ik woon!
Omdat het straatbeeld aan 1910 zal moeten worden aangepast, hebben ze ons via een brief benaderd om ons te laten weten dat er misschien wat aanpassingen aan gevels en ramen tot stand mogen komen. Volgens mij gebeurt er niks bijzonders heel dichtbij ons huis, maar het is toch heel spannend om te weten dat er hier ergens een film wordt gemaakt, he?!
De meeste opnamen, zeggen ze, vinden plaats overdag, maar vandaag zullen er echter ook scenes 's avonds worden opgenomen. Dus misschien zal ik wel iets kunnen zien. Ik moet maar even gaan zoeken, haha.
De brief waarmee ze ons, zeg maar, waarschuwden, was ook echt grappig. Het staat daar bijvoorbeeld:
Er zal bij een aantal scenes sprake zijn van 'noodweer', dat zal worden nagebootst met regen-, windmachines. Houdt dus uw paraplu's gereed en geef niet de weerman de schuld!
en
Denkt u ook alstublieft eraan dat u moderne fiets niet in beeld staat vastgemaakt aan een hek of dergelijks.
:)
Spannend, he?!
Let er dus maar op als deze film in de bios komt.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Today and tomorrow they are shooting some scenes in Leiden for the film with this title. Because our student house lies in the vicinity of the places of shooting, the film crew left us a note letting us know that there might be some changes made to the front of the houses around here to better suit the Leiden of 1910. I don't think we'll be actually involved in this at all, but it sure is interesting to know something so great is going on around here. They also warned us, for example, not to get to close to the shooting areas and especially to make sure we don't tie our shiny, brand-new, modern bikes to a tree near that area. :))
The film is made in cooperation of German and Dutch film producers. It tells the story of Sigmund Freud and Gustav Mahler, who actually met here in Leiden around 1910. The meeting of these two men had great consequences for them personally and for their careers.
So, keep an eye on when it comes out and remember this post then. And try track down the places where it was shot, if you know Leiden.
Cool, isn't it?!
