Ik heb sindsdien ik naar Nederland ben gekomen al twee Nederlandse boeken gelezen. Nu pas heb ik blijkbaar achtergehaald hoe ik lezen heb gemist. Laatste jaren hield ik me namelijk vooral bezig met hetzij de boeken voor mijn afstudeerscriptie hetzij de boeken voor mijn werk als lerares Engels.
Het boek De jongen in de gestreepte pyjama is een vertaling van het Engelse boek van John Boyne met de oorspronkelijke titel The Boy in the Striped Pyjamas die trouwens ook verfilmd is. Sommigen van jullie hebben hem vast wel al gezien. Ik herinneer me dat ik de poster voor de film al in Slovenië heb gezien en ben er al toen aangetrokken door het beeld, dat trouwens hetzelfde is als datgene op de kaft van het boek dat ik heb gelezen.
Diegene van jullie die van oorlogsthema's houden, of liever van hoe de oorlog (daarmee bedoel ik de Tweede Wereldoorlog) door de ogen van kinderen wordt beschouwd, zullen er vast wel van genieten. NRC Handelsblad heeft het geoordeeld als 'Doet denken aan La vita è bella.'
Het is echt ontroerend en shocking. Het wordt verteld in het derde persoons perspectief, dus alwetende narator, maar je kan er makkelijk de gedachten en gevolens van de negenjarige Bruno terugvinden. De stijl is namelijk heel simpel met sommige zinnen die zich vaak letterlijk herhalen wat nog erger benadrDeček v črtasti pižamiukt wat de jongen belangrijk vindt en doet dus aan de innocence van kinderen denken.
Van harte aanbevolen!
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Marsikdo bo naslov te objave prepoznal. To je namreč naslov knjige Johna Boyna, po kateri je bil posnet istoimenski film. Gre za zgodbo o devetletnem dečku Brunu, ki se zaradi očetovega dela z družino mora preseliti iz velike, čudovite hiše v Berlinu v čudno hišo na samotnem kraju, poleg katere za žičnato ograjo živijo čudni ljudje, žalostni, vsi oblečeni v črtaste pižame s črtastimi čepicami na glavi. Ni pravično, si misli, da sem jaz tukaj sam, s svojo tečno sestro, ki je itak brezupen primer, medtem ko je tam toliko otrok, s katerimi bi se lahko igral.
No, četudi ne poznate ne knjige ne filma, se vam je verjetno posvetilo, za kakšno tematiko gre. In če še namignem, da je časopis NRC Handelblad delo komentiral kot 'Spominja na La vita e' bella', sem verjetno povedala dovolj.
Knjigo močno priporočam. Če vam je ta tematika seveda blizu. Stil je tako preprost, a hkrati globok in bogat, jedrnat. Čeprav poteka pripoved skozi oči vsevednega pripovedovalca, v besedah, stavkih, čustvih zlahka prepoznaš dečka Bruna. Resnično ganljiva knjiga!
To je že druga knjiga, ki sem jo prebrala v tako kratkem času. Očitno mi je to manjkalo. Res opažam, da pogrešam branje leposlovja. No, upam, da vam v kratkem približam še kako knjigo.
0 komentarji:
Objavite komentar